05.06.06
อีกครั้งที่ต้องเข้าไปมีส่วนร่วมกับ Sakerock คราวนี้ ถูกรับเชิญให้ไปร้องใน Live โชว์ 1 เพลง
ออกไป rehearsal กับสาเกร็อค ตอนบ่ายสามครึ่ง รอเวลาแสดงจริงซึ่งก็ราวๆ 2 ทุ่มครึ่ง
เลยไปเดินเล่นเรื่อยเปื่อย รอเวลา กลับมาแต่งตัว แต่งหน้าให้ดูเป็นผู้เป็นคน
(เพิ่งกลับมาจากไปผจญภัยคนเดียว เสียตั้งเจ็ดวัน ยังเหนื่อยล้าอยู่พอสมควร)
เตรียมตัว..เพลงที่ต้องไปแจมเป็นเพลงที่6 ก็ได้ดูการแสดงสดของสาเกร็อคก็ครั้งแรกเนี่ยแหละ
ยอดเยี่ยม ได้อารมณ์ และสนุกสนาน เฮฮามาก
ตอนขึ้นไปก่อนร้อง มือ Trombone จอมทะเล้น เอามือเราไปจุ๊บ เรียกเสียงฮาจากคนดู
คนนี้โคตรฮา ตลกมากเลย แล้ววันนี้เค้าแต่งตัวเป็นคนงานก่อสร้าง
มีสัมภาษณ์ให้พูดถึงเรา และแนะนำเพลงนิดหน่อย โดยมีล่ามคือคิมุระคุง ขึ้นไปด้วย
คิมุระบอกว่าตื่นเต้นประหม่า เพราะคนดูตั้ง 800 คน วันนี้เราไม่ค่อยตื่นเต้น
อาจเป็นเพราะตื่นเต้นมามากแล้วช่วงนี้ อาจจะเริ่มเบื่อการประหม่า ตื่นเต้น ไปบ้างแล้ว
วันนี้พอร้องเสร็จก็โล่งใจ ปฎิบัติภารกิจเสร็จสิ้นไปอีกหนึ่ง
ซึ่งก็ยังเหลืออีกเยอะแยะที่ต้องทำให้ลุล่วงไป บางทีเหนื่อยๆ และล้ากับการสื่อสารมากๆ ที่นี่
( ถ้าไปนั่งกินข้าวร่วมโต๊ะกับแก๊งค์ชาวญี่ปุ่น แทบจะกิน กิน กิน อย่างเดียวก็ว่าได้ เพราะเปิดปากพูดน้อยเหลือเกิน
เหนื่อยล้ากับการสื่อสาร แต่เราก็ยังหลงรักที่นี่อยู่ดี..เพราะคนตั้งใจทำงานกันขยันขันแข็ง และทุกอย่างตรงเวลา
น่าจะมาฝึกฝนวิชา การตรงต่อเวลาที่นี่...แต่เท่าที่ดูๆ ก็คิดว่าเป็นเมืองที่ไม่น่าจะมีความสุขเท่าไหร่ คนมากมายที่ดูเหมือนเครียดใกล้บ้า อยู่ที่ไหนก็คงเหมือนกัน ถ้าไม่หาสมดุลย์ให้กับตัวเอง จริงไหม )
แต่เราคงต้องพยายามมากกว่านี้...สู้ต่อไป หมีกระเหรี่ยง