Today I stuck on a wood box, that has my old letters, postcards, papers and bla bla inside, so the good memories is back. The way that we write to each other by post become old.
I'm a one who love writing and getting letter so suddenly I just want to read letter from anyone. It's so excite to get letter (even some catalogue from department store), the feeling when the postman come to my door..so please write me send to me by post if you have time : X
Promise! I will write back.
June
489 Soi Taksin 5, Taksin Rd., klongtonsai, Klongsan Bangkok 10600 Thailand |
ถ้าปลื้มใคร ก็ปลื้มใจที่ได้ใกล้ชิดเป็นธรรมดา :0
กรณีคนที่เราปลื้มคนนี้ แหม..เหมือนจะอยู่ไกลแสนไกล ถ้าเป็นเมื่อก่อนละก็ คิดว่าก็คงปลื้มๆ แล้วก็คงได้เก็บเอาไว้ในใจ แต่ตอนนี้เราได้เป็นเพื่อนกับคนที่เราปลื้ม แม้จะเป็นแค่เพื่อนทาง
Facebook ( มันช่างมีอิทธิพลจริงๆ )ฮุ ฮุ ฮะ ฮะ ดีใจว่ะ อยากรู้สินะว่าเขาเป็นใคร ฮ่าๆ บอกก็ได้
ใครที่เป็นแฟน Brit Pop ยุคกระโดดตัวลอย ก็อาจจะไม่ปลื้มวงนี้แบบที่เราปลื้มก็ได้ The Boo Radleys น่ะเอง มือกีต้าร์และคนที่เขียนเพลงเค้าชื่อ Martin Carrหลัง The Boo แตกแยกย้าย เราก็ผิดหวัง จ๋อย แต่..Martin Carr ก็ทำเพลงแบบโปรเจคส่วนตัวต่อ คือ Brave Captain แล้วกัปตันก็ดันตายอีก..อะไรเนี่ย แต่ก็ยังมี Martin Carr ซึ่งยังทำเพลงตัวเองต่อถึงจะใช้ชื่ออะไรก็เถอะ.. มันเป็นวันที่สดใสเมื่อยังตื่นมาแล้วได้ฟังเพลงดีๆ ที่เราอยากฟัง เพลงดีเป็นส่วนประกอบของชีวิตที่ขาดไม่ได้ไปซะแล้ว สำหรับคนนี้ยกไว้เป็นพิเศษ เพราะเพลงของเขามันมีเคมีที่เหมาะสมกับเรา มันอบอุ่น อบอวล ประหลาดใจ เออออ เห็นด้วยไปซะหมด (เว่อร์ปะ) เอาเป็นว่ารู้สึกอย่างนี้จริงๆ ครั้งแรกที่เรารู้จัก The Boo Radleys ก็จากรายการป้า Wassy นี่แหละ ถือเป็นบุญเป็นคุณกันไปเลย แกเปิดซิงเกิ้ลชื่อ From The Bench At Belvidere อย่าหาว่าเวอร์เลยนะ ฟังแล้วขนลุกทั้งที่ตอนนั้นก็ไม่ได้ปวดขี้ เพราะมากกก แล้วป้าก็เล่าว่าวงนี้น่ะ เป็นวงที่เวลาคนไปดูคอนเสิร์ทจะเงียบกริบ เพราะจะจ้องดูความมีฝีมือของนักดนตรี อยากจะชมซักครั้งวงก็มาแตกซะก่อน แต่ยังดีที่มี Martin ที่ช่วยยืดชีวิตของเราไว้ (แหะ..)ขอบคุณคอมพิวเตอร์ สายโทรศัพท์ ไฟฟ้า ป้าวาส ที่ทำให้เรารู้จักกันนะ Martin นะ เราจะติดตามชื่นชมผลงานตลอดไป ขอจบด้วยเนื้อเพลงนี้ ชอบมาก
Reasons for believing in anything
Are few and far between these days
And i am just a boy who can't say no
Things are so much clearer in a haze
And you don't know, so why not give it a chance
Heaven's at the bottom of this glass
Lessons are for learning then throwing away
Experience has taught me nothing
Think i'll take a chance and miss you today
You can choose real life if you want
And you don't know, so why not give it a chance
Heaven's at the bottom of this glass
Blinded by the sunshine give me neon light
When i'm far away this is my home
A small one on the side to aid my flight
Then i can feel my wings begin to grow
And you don't know, so why don't give it a chance
Heaven's at the bottom of this glass |
